स्थानिय निकायमा निर्वाचित जनप्रतिनिधि, अपेक्षा र जिम्मेवारीहरु

पहिलो चरणको स्थानीय निकायको निर्वाचन सम्पन्न भएर विजयी उमेदवारहरुले आ-आफ्नो निकायहरुमा पद बहाली गरिसकेको अवस्थामा हामी छौं । पहिलो चरणको

फिर्ता लिनैपर्ने एउटा निर्णय

राजधानीको नयाँसडकमा उभ्याएको जुद्धशमशेरको सालिक र निर्णायक तहमा रहेका ‘नेपाली’ नेताहरूबीचको भिन्नता तिनले मात्र देखेका छन्, जसले राजनीति र देशको

आतङ्कित हुँदै आतङ्क

नेपालमा अहिले कोही आतङ्ककारी क्रियाशील छन् भन्न खोजिएको छैन, तर आतङ्ककारी शब्द श्रवण हुनेबित्तिकै कसैले औँला आफूतिर सोझिएको ठान्छ भने

दुई ‘महान्’ राजनीतिक ठग !

सिद्धान्ततः सर्वहितमा केन्द्रित रहनुपर्ने राजनीतिसँग इमानदारीलाई अलग गरिँदा के होला भन्ने प्रश्न गरियो भने त्यसको सटिक जवाफ ‘नेपालको वर्तमान स्थिति’

भयो, अब नहँसाउन नेता

राजनीतिक दलका नेताहरू एकजुट हुनु देश, जनता र प्रजातन्त्रका निम्ति उचित मान्नुपर्ने हो कि होइन, प्रश्न बनेको छ । राजाको

छामेर हेरौँ, हामी बाँचिरहेका त छौँ ?

पढाइरहेका शिक्षक, ड्युटीमा रहेका प्रहरी, लेखिरहेका पत्रकार र खेतमा काम गरिरहेका किसानलगायत निर्दोष तथा निरीह नागरिकलाई छपाछप काट्दै हिँड्नेहरूलाई सुजाता

देशद्रोहीसँग नै डराउनुपर्ने !?

विश्वका विभिन्न मुलुकमा चलिरहेका पृथकतावादी आन्दोलन सफल भए भने संसारमा थप करिब डेढ सयभन्दा बढी नयाँ मुलुक अस्तित्वमा आउनेछन् ।

छिः राजनीति !

सिद्धान्ततः राज्य सञ्चालन गर्ने र देशका समस्या समाधानमा निरन्तर केन्द्रित रहने उच्चतम् साधनका रूपमा राजनीतिलाई लिइन्छ । इतिहासको कुनै कालखण्डमा

देश बर्बादीका ‘यी पाँच’ नाइके

राजनीतिक परिवर्तनको मुख्य उद्देश्य देशको बर्बादी होइन र हुनु पनि हुँदैन, तथापि संसारका कैयन मुलुकले परिवर्तनपछि भीषण बर्बादीको सामना गर्नुपरेको

आत्महत्याका निम्ति किन हतारिँदै छ कांग्रेस ?

धेरै मानिसमा ‘पृथ्वी आफैँले घुमाइरहेको छु’ भन्ने स्तरको भ्रम हुन्छ । धनवानहरू धन आर्जनका निम्ति अवलम्बन गरिएको आफ्नो कौशल’ र

देशद्रोहीकै जिम्मामा देश !

सीके राउत देखाएर तर्साउन–बार्गेनिङ गर्न खोज्नेहरू र राउतको सोच तथा तिनका गतिविधिलाई ‘अन्डरमाइन्ड’ गरेर देखाउनेहरू एकै सिक्काका दुई पाटा भएको

नेपालमा अब कस्ता मान्छे बाँच्न सक्छन् ?

पूर्ण इमानदार, योग्य, क्षमतावान, निश्चित मूल्यमान्यतासहितको निष्ठापूर्ण जीवन बाँच्न चाहनेहरूका निम्ति नेपाल उपयुक्त भूमि बनिरहेको छैन । डार्बिनको सिद्धान्तअनुसार वातवारणअनुसार

भ्रष्टाचारीहरूको ‘महान्’ विजय !

जब न्यायाधीशहरू बरालिन्छन् र न्याय निष्पक्ष एवम् समान आधारमा हुने गर्दैन, त्यस्तो देशमा बसोबास गर्नुहुँदैन भन्ने शास्त्रीय मान्यता छ ।

नगरून ‘बुचर’ समक्ष खसी–बोकाले बिन्ती !

देशको नाम र झण्डासमेत बदल्न प्रयास गर्नेहरू यतिबेला नेपाल मेट्ने हजार दाउ गर्दै छन् । आफ्नो तुच्छ महत्वकाङ्क्षा परिपूर्ति गर्न

राजा फर्कने डर कस–कसलाई ?

नेपालमा गणतन्त्रको घोषणा त्यति सजिलैसँग भयो जति कठिन हुन्छ भन्ने ठानिएको थियो । राजतन्त्रको अन्त्य सम्भव मानिए पनि राजसंस्थाकै अन्त्यचाहिँ

पहिले नागरिकता माग्ने, अब राज्य नै चाहिने !?

मध्यतराईका कतिपय नेता कुनै समय नागरिकताको प्रमाणपत्र उपलब्ध गराउने विषयमा राज्य ज्यादा अनुदार भएको गुनासोसहित दबाब दिने गर्दथे । नागरिकता