हो, मलाई केपी ओलीकै मान्छे भन्छन् :: कृपासुर शेर्पा (पर्यटनमन्त्री)

१४ जेष्ठ २०७२, बिहीबार ०७:५७ मा प्रकाशित

भोजपुर क्षेत्र नम्बर १ बाट प्रत्यक्ष निर्वाचन जितेर संविधानसभामा प्रतिनिधित्व गरेका कृपासुर शेर्पा नेकपा एमालेसम्बद्ध त्यस्ता सीमित भाग्यमानी व्यक्तिमध्ये पर्छन् जो पार्टीमा आबद्ध भएको छोटो अवधिमै मन्त्रीको जिम्मेवारी पाउन सफल भएका छन् । शिक्षकको रूपमा ६ वर्ष र निजामती प्रशासनमा २६ वर्ष बिताएर नायब सुब्बाको जागिरबाट राजीनामा दिई राजनीतिमा होमिएका शेर्पा औपचारिक रूपमा एमालेमा आबद्ध भएको लगभग एक दशक अवधिमै राज्यको उच्च जिम्मेवारीमा पुगेका छन् । समय र मानिस चिनेर व्यवहार गर्न खप्पीस व्यक्तिका रूपमा समेत परिचितहरूमाझ चर्चाको पात्र रहँदै आएका नवनियुक्त पर्यटनमन्त्री कृपासुर शेर्पामा कुनैबेला पर्यटन क्षेत्रसँग सम्बन्धित भई काम गरेको अनुभवसमेत रहेको छ । विनाशकारी भूकम्पका कारण पर्यटन क्षेत्रमा सन्नाटा छाएको परिवेशमा मन्त्री नियुक्त भएका शेर्पा मुलुकको पर्यटन क्षेत्रलाई पुरानै अवस्थामा फर्काउन आफू दृढसङ्कल्पित रहेको बताउँछन् ।
० विनाशकारी भूकम्पबाट पर्यटन क्षेत्र तहसनहस भएको अवस्थामा तपाईं पर्यटनमन्त्रीमा नियुक्त हुनुभएको छ, तपाईंका तत्कालका काम के–के हुनेछन् ?
– निश्चय पनि भूकम्पका कारण हाम्रा सांस्कृतिक थातथलो, ऐतिहासिक धरोहरहरू र देशकै आर्थिक मेरुदण्डका रूपमा रहेको पर्यटन क्षेत्रसम्बद्ध ट्रेकिङ रुटहरू, पर्यटक गन्तव्यस्थलका होटल–लज तथा पर्यटकीय दृष्टिले महत्वपूर्ण स्थलहरू ध्वस्त भएका छन् । यस पीडादायी अवस्थालाई ध्यानमा राख्दै सर्वप्रथम त म यिनको पुनर्निर्माण गर्ने दिशामा योजनाबद्ध ढङ्गले लाग्ने प्रतिबद्धता जाहेर गर्दछु । पर्यटन क्षेत्रलाई पहिलेकै अवस्थामा ल्याएर यस क्षेत्रमा रहेभएका समस्याहरू निराकरण गर्दै अझ समृद्ध व्यवसायका रूपमा स्थापित गराउन गुरुयोजना बनाएर अघि बढ्नेतर्फ मैले तत्काल पहलकदमी लिनेछु ।
० प्रतिबद्धता पूरा गर्न बोलेजस्तो सहज होला भन्ने लाग्छ तपाईंलाई ?
– पक्कै पनि यो काम सहज छैन, त्यसमाथि विपत्तिले घेरेको अहिलेको अवस्थामा त झन् सहज हुने कुरै आउँदैन । मैले यो राम्ररी बुझेको छु । तर, म कठिनाइसँग भागेर हिँड्ने स्वभावको व्यक्ति होइन । विश्वास र भरोसा गरेर अप्ठ्यारो अवस्थामा पार्टीले राष्ट्रसेवा गर्ने जिम्मेवारी सुम्पिएको छ, यसलाई इमानदारीका साथ पूरा गर्न लागिपर्नेछु ।
० पर्यटक आकर्षित गर्न यावत् काम गर्ने कुरा गर्दै हुनुहुन्छ, तर विदेशी पर्यटकले नेपालमा पहिलो पाइलो हाल्ने थलो त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलकै अवस्था कन्तविजोग छ, के भन्नुहुन्छ ?
– त्यसलाई कन्तविजोग नै भन्नचाहिँ मिल्दैन । केही कमी–कमजोरी त्यहाँ पक्कै रहेका होलान् । यसलाई सरोकारवाला सबैको सुझाव एवम् साथ–सहयोग लिएर उचित व्यवस्थापनका साथ सुधार गर्ने सोच मैले बनाएको छु । विमानस्थल मर्मत तथा सुधारसम्बन्धी विषयगत ज्ञान भएका वेत्ताहरूको हामीकहाँ अभाव पनि छैन । त्यस्ता जनशक्तिलाई राष्ट्र निर्माणमा अग्रसर हुन उत्पे्ररित तुल्याउँदै तिनको भरपूर सदुपयोग गर्ने कुरालाई मैले विशेष प्राथमिकता दिनेछु ।
० जातीयताको मुद्दा उठाएर तपाईंको पार्टीबाट अशोक राईलगायतका नेताहरू अलगथलग भए, तपाईंचाहिँ आफ्नो जातीय पहिचान खोज्नेतिर किन लाग्नुभएन ?
– हामीले जतिसुकै पहिचानको कुरा गरे पनि पहिला आमनेपालीको हितमा, राष्ट्रको पक्षमा काम गर्नुपर्छ भन्ने मेरो मान्यता रहिआएको छ । नेपाली–नेपालीबीच सदियौँदेखि रहेको जातीय सद्भाव, धार्मिक सहिष्णुता, मित्रता र एकतालाई जीवन्त राख्दै हामी अघि बढ्नुपर्छ भन्ने मान्यता हिजो पनि गहिरोसँग मभित्र रहेको थियो भने आज पनि उत्तिकै अमिट रूपमा यो कुरा मेरो हृदयमा गढेर रहेको छ । हिजोका दिनमा सामन्तवादको पक्षपोषण गर्ने एकात्मक र केन्द्रीकृत शासनको कारण विभिन्न किसिमले जातीय, भाषिक तथा धार्मिक, सांस्कृतिक, सामाजिक रूपमा शोषण, दमन, उत्पीडन तथा बहिष्करणमा परेकाहरूले राज्यको मूलधारमा आउने अवस्थाको विकास आज भएको छ, हुँदै छ । पार्टीको एक निष्ठावान कार्यकर्ता भएको नाताले जातीवादको सङ्कीर्ण घेराबाट मुक्त रही उल्लेखित विषयमा पार्टीको नीति वा सोचलाई लागू गराउने दिशामा कटिबद्ध हुनु नै म आफ्नो कर्तव्य सम्झन्छु ।
० तपाईं जातीवादको यसरी विरोध गर्दै हुनुहुन्छ, तर सङ्घीय प्रदेश निर्माण गर्दा जातीय राज्यको माग गर्नेहरूलाई कसरी मनाउन सक्नुहोला ?
– एकखालको शोषण, दमन र उत्पीडनबाट मुक्ति खोज्दै गर्दा अर्को खालको शोषण, दमन र उत्पीडन जन्माउने खालको सङ्घीयताको पक्षमा म छैन । वास्तवमा सबैले स्वामित्व ग्रहण गर्ने खालको, मुलुकले अग्रगति लिने खालको, समयसापेक्ष प्रगतिशील संविधान ल्याउनुपर्छ भन्नेमा म दृढताका साथ उभिएको छु । यही मान्यतालाई स्थापित गराउन आफूसक्दो म लागिरहन्छु । चाहे हिमालका हुन्, पहाडका हुन् या तराईका, अनि जुनसुकै धर्म, संस्कृति, भाषा र रीतिरिवाज मान्ने हुन्, जो भए पनि हामी सबै नेपाली केवल नेपाली नागरिक नै हौँ । हामी मिले मात्र देशको उन्नति–समृद्धि सम्भव हुन्छ भन्ने सबैले मनन गर्नु अपरिहार्य छ । एक लाइनमा भन्नुपर्दा साझा पहिचानसहितको प्रदेश निर्माण हुनुपर्छ भन्ने मेरो मान्यता हो ।
० के कतिपयले माग गरेअनुसार जातीय राज्यको सम्भावना यस मुलुकमा छैन त ?
– त्यो त कदापि सम्भव छैन । किनकि, त्यस्तो राज्य व्यावहारिक हुनै सक्दैन । त्यस्तो सोचले संविधान निर्माण कार्य बिथोल्ने र देशलाई द्वन्द्वकै भासमा लैजाने खतरा मात्रै पैदा गर्छ ।
० संविधान निर्माणको कार्यले अब कसरी पुनर्गति लेला नि ?
– नेपाल र नेपाली जनताको हितमा काम गर्छु भन्ने जिम्मेवार राजनीतिक शक्तिहरूले आफ्ना अव्यावहारिक अडान त्याग्दै हामी र हाम्रो देश भन्ने भावनाको विकास गर्दै संविधान निर्माणको कामलाई गति दिनु आवश्यक छ । म त हरदम सकारात्मक सोच राखेर कर्तव्य निर्वाहमा लागिरहेको हुन्छु, त्यसैले अब संविधान निर्माणको कार्यले पनि सकारात्मक गति लिनेमा आशावादी छु । देशमा गएको प्रलयकारी भूकम्पले पनि वास्तवमा आफ्ना सङ्कीर्ण र अव्यावहारिक चिन्तन तथा व्यवहारबाट मुक्त हुँदै एकढिक्का भएर अघिबढ्न सबै पक्षलाई उत्प्रेरित गरेको अनुभूति मलाई भइरहेछ ।
० एमालेले आफ्ना कार्यकर्ताप्रति न्याय–अन्याय के गर्दोरहेछ भन्ने तपाईंको बुझाई रहेको छ नि ?
– स्वाभाविक रूपमा कहिलेकाहीँ पार्टीका कदम निर्मम पनि हुन सक्छ । तर, कुनै पनि पार्टी–सङ्गठनमा आबद्ध भएर चल्ने प्रतिबद्धता जनाइसकेपछि पार्टीको सिद्धान्त, नीति–नियम र अनुशासनलाई शिरोधार्य गर्दै अनुशासित भएर अघि बढ्न हरेक कार्यकर्ता प्रतिबद्ध हुनुपर्छ । आफूखुसी जथाभावी चल्न खोजे पार्टी उसप्रति निर्मम पनि हुन सक्छ । यो एमालेमा मात्र नभई हरेक पार्टीमा लागू हुने कुरा हो जस्तो मलाई लाग्छ ।
० तपाईंलाई त केपी ओलीको मान्छे भन्दारहेछन् नि, किन होला ?
– खै ! मैले पनि यस्तै सुन्ने गरेको छु । किन त्यसो भन्छन्, त्योचाहिँ भन्नेहरूलाई न थाहा होला । योचाहिँ सत्य हो कि अध्यक्ष ओलीका विचार, अभिव्यक्ति र व्यवहारबाट म सुरुदेखि नै विशेष प्रभावित रहँदै आएको छु । यसको मतलब पार्टीका अन्य नेताप्रतिचाहिँ मेरो हृदयमा सम्मान भाव नरहेको भन्ने होइन ।
० एमालेले अठार महिनाबीच पर्यटन मन्त्रालयमा तीनजना मन्त्री फेर्नुपरेकोचाहिँ किन होला नि ?
– यो कुराको जवाफ दिने हैसियतमा म छैन जस्तो लाग्छ । मैले त अब पार्टीले सुम्पिएको जिम्मेवारी बहन गर्न लागिपर्ने र कसरी आफ्नो जिम्मेवारीमा खरो उत्रिने भन्ने कुरामा मात्र चिन्तन सुरु गरेको छु । कति समयमा कतिजना मन्त्री बदलिए भनेर औंला भाँचिबस्नु सायद उचित पनि नहोला ।
० निवर्तमान पर्यटनमन्त्रीले त चाहेअनुसार काम गर्न नदिएर मलाई पार्टीले अन्याय ग-यो भन्ने दुखेसो पोखेका छन् नि ?
– खै ! यसरी दुखेसो गर्नुभएको कुरा मेरो जानकारीमा त छैन । यो कुरामा सत्यता छ जस्तो पनि लाग्दैन मलाई । कुन सन्दर्भमा कसरी उहाँले आफ्नो अभिव्यक्ति दिनुभएको थियो र त्यसलाई मिडियाले कसरी प्रस्तुत ग-यो भन्ने कुराले पनि फरक पर्न सक्छ । जहाँसम्म लाग्छ, उहाँ पनि पार्टीको एक निष्ठावान कार्यकर्ता भएकाले पार्टीनेतृत्वको बर्खिलाप हुनेगरी पार्टीको र उहाँ आफ्नै मर्यादामा पनि आँच पुग्ने खालको अभिव्यक्ति दिनुभयो होला भन्नेमा मलाई विश्वास लाग्दैन ।
० तपाईंलाई मन्त्री बनाउन पार्टीले नै सहमति दिएको हो कि अध्यक्ष केपी ओलीको इच्छाले मात्र काम गरेको होला ?
– हाम्रो पार्टी सहमतिबाटै चल्ने भएकाले सहमतिबाटै यो निर्णय भयो भन्नेमा विश्वस्त छु । एउटा व्यक्तिले मात्रै चाहेर यत्रो विशाल सङ्गठन भएको पार्टी कसरी सञ्चालन हुन सक्छ र ? तसर्थ, मलाई मन्त्री बनाउने सन्दर्भमा पनि शीर्षनेतृत्व पङ्क्तिमा काउन्सिलिङ भएकै हुनुपर्छ ।

प्रतिक्रिया
सम्बन्धित खवर

स्थानीय सरकार सञ्चालन ऐन, २०७४ को दफा ४७ बमोजिम प्रत्येक स्थानीय तहमा उपाध्यक्ष÷उपप्रमुखको संयोजकत्वमा न्यायिक समिति गठन गरिएको छ ।

बाबा राजेश्वरी थापा, भियना, अष्ट्रिया । सन् २०१९ को अन्त्यमा चीनको वुहान शहरबाट शुरु भएको कोरोना भाइरस संक्रमणका कारण आजको

नेपाली र विदेशी सञ्चारमाध्यममा गत मङ्सिर २३ गते एउटा विषयले निकै चर्चा पायो । सो दिन विश्वले नेपाललाई चिन्ने सगरमाथाको

लोकतान्त्रिक आन्दोलनको सफलतासँगै नयाँ संविधान जारी गरिएपछि मुलुकमा स्थिरता र समृद्धिका लागि जनादेशप्राप्त सत्तारुढ नेपाल कम्युनिष्ट पार्टी (नेकपा) को नेतृत्व