बन्दकीमा बाँधिएको टारबारी :: सुजन सेलिङ “लुङमहीम साईला”

११ जेष्ठ २०७०, शनिबार ०३:५५ मा प्रकाशित

“युन्छोमीको बा !
सिरबन्दी र कण्ठ बेचेर
निखन्नु टारबारी,
भो बरु म
लाउदिन गहनापात” ।
सुमसुम्याउदै सयनमा
युन्छोमीकी आमाले
माङ्हाङ्लाई भन्थी,
माङ्हाङ परदेश हिंड्ने बेलामा ।

कता कता
स्वाभिमान बेचिएको नामर्दो
आभास गर्दै अध्यारोमा
युन्छोमीकी आमालाई सुमसुम्याउदै
लामो श्वास तानेर बिस्तारै
माङ्हाङ स्वाभिमान बोल्यो
आफ्नो अर्धाङ्गिनिसँग ।

“अ;ह बेच्नु हुँदैन,
सिरबन्दी र कण्ठ
हाम्रो प्रेमको निसानी हो,
म कसरी बेचु ?”

माङ्हाङको अघिल्तिर
प्रस्नै प्रश्न उभियो
फालेलुङ् हिमाल जत्रो ।

झिसमिसे बिहानीमा
युन्छोमीको आमाले हालिदिएको
एक झोला माया बोकेर
हानिन्छ माङ्हाङ परदेश ।

माङ्हाङ्ले टारबारी निखन्नु छ जसरी ।

बाबु बाजेको निसानी
पुर्खाको नासो
टारबारी भरी भरी पोखिएको छ,
उसले उठाउनु छ -पुर्खाको सिर ।

आफ्नो टारबारीमा
अर्काले
जोर-जोर हल गोरु नारेर
जोत्दै गारेको
माङ्हाङ हेर्न सक्दैनथ्यो,
सहन सक्दैनथ्यो,

सहन सकोस पनि कसरी ?
टारबारीको फाट् भरी भरी
टारबारीको डिल भरी भरी
आफ्नो पुर्खा उभिएर
रोइरहेको देख्थ्यो उ ।

अनी त
माङ्हाङ ! आज
बन्दकीको साङ्लोले बाँधेको
टारबारी निखन्नलाई
जिन्दगी लड्दैछ उ,
त्यो समुन्द्र पारीको
बिरानो देशमा ।

८ फेब्रुअरी २०१३
बिरानो देशबाट

प्रतिक्रिया
सम्बन्धित खवर

जिन्दगीको परीक्षार्थीलाई मूल ग्रन्थ बेच्दैन सन्दर्भ पुस्तक पनि बेच्दैन केवल गेसपेपर बेच्छ आजको बजार । विद्रोह चेत बोकेर कविता लेख्ने

काठमाडौं । विशिष्ट व्यक्तिका मुहारलाई क्यान्भासमा सजाउने दोस्रो संस्करणको पहिलो अवसर गैरआवासीय नेपाली सङ्घ (एनआरएनए)का पूर्वअध्यक्ष जीवा लामिछानेलाई जु¥यो ।

नेपाल फ्रान्स कुटनीतिक सम्बन्ध स्थापनाको ७०औ वर्षगाँठको उपलक्ष्यमा प्रकाशित स्मारिका “कर्म” को नेपालस्थित फ्रान्सेली राजदूत फ्रन्स्वा जाभिए लेजेर पेरिसस्थित नेपाली

नेपाली पत्रकारहरुको अन्तर्राष्ट्रिय सञ्जाल (इञ्जा)ले स्रष्टा राजेन्द्र पराजुलीको संस्मरणात्मक कृति ‘कोटेश्वरको केटो’ लाई उत्कृष्ट साहित्यिक कृति पुरस्कार प्रदान गर्ने घोषणा